Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι αξιολογούν μια στρατηγική trading, η πρώτη ερώτηση που κάνουν είναι απλή: «Πόσες συναλλαγές κερδίζει;». Το ποσοστό επιτυχίας φαίνεται λογικά ως το σημαντικότερο μέτρο. Στην πραγματικότητα όμως, από μόνο του δεν αρκεί για να αποκαλύψει αν μια στρατηγική διαθέτει πραγματικό πλεονέκτημα.
Φανταστείτε δύο διαφορετικούς traders. Ο πρώτος κερδίζει το 80% των συναλλαγών του. Ο δεύτερος κερδίζει μόλις το 60%. Οι περισσότεροι θα υπέθεταν ότι ο πρώτος είναι καλύτερος. Όμως η πραγματικότητα μπορεί να είναι ακριβώς αντίθετη.
Αν κάθε ζημιογόνα συναλλαγή του πρώτου trader είναι πολύ μεγαλύτερη από τις κερδοφόρες του, τότε λίγες μόνο απώλειες αρκούν για να εξαφανίσουν μήνες κερδών. Αντίθετα, ο δεύτερος trader μπορεί να χάνει συχνότερα, αλλά κάθε κερδισμένη συναλλαγή να αποφέρει σημαντικά περισσότερα από όσα ρισκάρει.
Αυτό είναι το Risk/Reward Ratio. Εκφράζει τη σχέση μεταξύ του ποσού που διακινδυνεύεται και του πιθανού κέρδους μιας συναλλαγής. Ένα Risk/Reward Ratio 1:1 σημαίνει ότι το πιθανό κέρδος ισούται με το ρίσκο. Ένα Ratio 1:2 σημαίνει ότι το πιθανό κέρδος είναι διπλάσιο από το ποσό που διακινδυνεύεται.
Το ενδιαφέρον είναι ότι όσο βελτιώνεται το Risk/Reward Ratio, τόσο μικρότερο ποσοστό επιτυχίας απαιτείται για να παραμείνει μια στρατηγική κερδοφόρα. Ένας trader με εξαιρετικό Risk/Reward μπορεί να είναι κερδοφόρος ακόμη και αν οι περισσότερες συναλλαγές του καταλήγουν ζημιογόνες.
Στη δική μου περίπτωση, η στρατηγική παρουσιάζει μέσο Risk/Reward περίπου 1:1.61. Αυτό σημαίνει ότι οι κερδοφόρες συναλλαγές είναι κατά μέσο όρο σημαντικά μεγαλύτερες από τις ζημιογόνες. Όταν αυτό συνδυάζεται με ποσοστό επιτυχίας κοντά στο 60%, δημιουργείται ένα θετικό στατιστικό πλεονέκτημα.
Ίσως η σημαντικότερη συνέπεια ενός καλού Risk/Reward Ratio είναι ψυχολογική. Επιτρέπει στον trader να αποδέχεται τις ζημιές ως μέρος της διαδικασίας. Δεν χρειάζεται να κερδίζει κάθε φορά. Χρειάζεται μόνο να ακολουθεί πειθαρχημένα το σύστημα και να επιτρέπει στα μαθηματικά να λειτουργήσουν μακροπρόθεσμα.
Στο τέλος, η αγορά δεν ανταμείβει εκείνον που έχει δίκιο τις περισσότερες φορές. Ανταμείβει εκείνον που διαχειρίζεται καλύτερα τη σχέση μεταξύ κινδύνου και ανταμοιβής. Και αυτή η σχέση είναι συχνά πιο σημαντική από το ίδιο το ποσοστό επιτυχίας.
